Magonia

Vliegen naar Taiwan of de Transmongolische nemen en dan in Ulan Bataar de tijd nemen om van de omgeving te genieten. De keuze zal hartverscheurend worden. 11 maanden van huis weg. Tijd hebben om tijd te hebben, om rustig te genieten van ons eigen Magonia.

De reisboeken stapelen zich op in ons huisje. Elke plek is wel een reden om te vertrekken. Paardrijden doorheen de steppen en daarna genieten van een glaasje paardenmelk in een warme ger. Of genieten van moderne kunst in Taipei om daarna met een stomende cappuccino in een Starbucks achterover te vallen. Keuzes moeten er gemaakt worden.

De eerste keuze is gemaakt. Het tijdskrediet is aangevraagd. De meeste mensen in onze omgeving reageren positief. We zouden hetzelfde doen, moesten we kunnen. We zullen voor hen reizen. Wij worden voor een aantal maanden de ogen en oren van de achterblijvers. Wij zullen proberen de geur te vatten van een mistige zonsopgang in Bagan, de kleuren van de zon tussen de bladeren van een bananenboom in Pai, de lach van oude mannen die in Hoi An hun pijpje roken.

Maar eerst is er de voorbereiding, de planning. Nog genoeg om over te schrijven de volgende maanden...