Een Travellerspoint blog

What do you think of Isfahan?

Of hoe ons wereldbeeld beinvloed wordt door de Westerse media

sunny 24 °C

3 juli 1988. Vlucht IR655 van Bandar Abbas naar Dubai wordt genadeloos uit de lucht geschoten door het afweergeschut van de Amerikaanse oorlogsbodem USS Vincennes. Volgens de Amerikaanse marine was het een zelfmoordaanval, daarna werd het verhaal afgezwakt tot 'een vergissing' en werden de familieleden van de 289 omgekomen passagiers vergoed. Nooit is er een excuus over de Amerikaanse lippen gekomen. Tijdens de Iraaks-Iraanse oorlog was er geen tijd voor verontschuldigingen. De Amerikanen vochten met Saddam een vuile oorlog tegen het Iraanse volk. Enkele decennia later werd diezelfde Saddam opgeofferd om de oliebelangen in de golf veilig te stellen.

DSC02509.jpg
(Iman Square)

DSC02508.jpg
(Iman Square)

DSC02474.jpg
(Iman Mosque)

De wind houdt de stemmen gevangen in haar kruinen en laat ze in stilte opgaan in het ruisen van de wind. We bevinden ons in een van de vele parken van Esfahan. Tientallen families bevolken de plantsoenen. Ze praten, lachen, eten en drinken thee. Steeds weer botst het Westerse beeld dat ik opgedrongen kreeg via de media met deze gastvrije mensen die als aartsvijand nummer 1 van de wereldvrede afgeschilderd worden. Gelukkig is er het boek The conquest of the Middle East van Robert Fisk dat me een heel ander en meer genuanceerd beeld biedt van wat er allemaal misgelopen is de laatste eeuw in het Midden Oosten. En niet verwonderlijk duikt meer dan eens de naam van CIA en FBI op. 1400 bladzijden echte geschiedenis.

DSC02534.jpg
(lotfollah Mosque)

800px-Gaz_..om_Iran.jpg
(The one and only GAZ)

Esfehan is een stad om te struinen. Brede boulevards omgord met zonnewerende bomen dempen de immense verkeersdrukte. Maar verliefd worden kan ik alleen maar op het Naqsh-E Jahanplein, dat na de Islamitische revolutie van 1979 onder de minder romantische naam Iman Square door het leven moet. Met een lengte van meer dan 500 meter en een breedte van 163 meter, moet dit plein alleen het Tienanmenplein in Peking laten voorgaan. In oppervlakte niet in schoonheid. Omhelst door gebouwen als het Qli Qapu paleis, de Iman en de Sheikh Lotfollah Moskee, biedt dit plein een staalkaart van architecturale pareltjes uit de tijd der Safaviden. Blauwe azuurtegels goudgeel dooraderd wedijveren met de strakblauwe lucht. Fonteinen zorgen voor de nodige verkoeling, terwijl paardenkoetsen met toeristen het plein een eeuw terugkatapulteren. Rondom het plein liggen tientallen winkeltjes die hengelen naar (vooral Iraanse) toeristendeviezen. Meer dan eens worden we aangesproken om tapijten te kopen. We kopen niet, maar praten des te meer. Alleen de gaz kunnen we niet links laten liggen. Terwijl we het winkeltje buitenlopen, roept een Iraanse jongen enthousiast I love you. Ik hoop dat het tegen Ann is.

Geplaatst door Magonia 3:36 Gearchiveerd in Iran

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reageer als eerste.

Om reacties achter te laten op deze reisblog moet je lid zijn van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint