Magonia

Slechts een datum mocht vastliggen: 7 september. De rest van het jaar zouden we overlaten aan het toeval. Improvisatie en inspiratie zouden agenda en afspraken vervangen. Ondertussen hebben we begrepen dat weergoden ook een belangrijke rol zullen spelen.
Myanmar kreeg ondertussen het bezoek van Nargis, een tropische typhoon die lelijk huis hield in de Irrawaddy-delta. Na de Tibetaanse protesten moest China afrekenen met een aardbeving van bijna 8 op de Richterschaal. Als het zo blijft voortgaan, zullen we onze sabbatical moeten doorbrengen in een appartementje op de dijk van Middelkerke.

Ondertussen hebben we een tweede datum toegevoegd aan onze reisplannen. 12 december. Terwijl de eerste kalkoenen nattigheid beginnen te voelen als in de verte Bing Crosby onze trommelvliezen teistert met zijn pre-klimaatopwarmingshit White Christmas worden wij op die dag verwacht in de buurt van Ranong (Zuid-Thailand)

Gedurende een week zullen we daar deelnemen aan een working holiday. De man die de voor- en achterkant van een spade niet kan onderscheiden en handschoenen aantrekt om de kattenbak te verversen, zal gedurende deze periode helpen om een paar klussen te klaren (de tropische tuin onderhouden, paarden verzorgen (is dat zoiets als een kattenbak verversen?) en hutjes helpen rechtzetten).

Het project RunsNroses leerden we kennen via het Thais-Vlaamse magazine Chokdee (een woord dat je trouwens moet kennen om door Thailand te trekken). We namen contact op met de Nederlandse dames ter plekke en omdat die niet weten dat mijn handen de neiging hebben om met buitenwaarts gekeerde palmen door het leven te gaan, waren we welkom om daar de handen uit de (korte) mouwen te komen steken.

Ondertussen kregen we een verslag uit de buurt. De Birmese grens is niet ver van het project. De ellende ook niet.

The people
Before the land slide occurred, all the signs were there, so we were able to evacuate all people present. We even had to send some guests away. Because of the weekend no volunteers where present at the premises at this moment. Now, all people that use to live on Mount Never Rest; staff as well as the volunteers of the Thai Child Development Foundation are now living in Bow’s place. Ten people are camping out there. We are very lucky to have a good friend so nearby who can provide us with shelter. Nobody got hurt.
Paksong village
The people in Paksong village are all well and unharmed. They too suffered from water and mud damage to their properties and houses. Luckily the rain stopped and people are able to start cleaning up and repair or rebuild.
What will happen next
As we speak, the work to clear out the area will start. Tons and tons of soil have to be moved, areas need to be cleaned. This being Thailand, we can assure you that it will be done with the help of many friends from the area and beyond. Fortunately we are still able to host our guests and the volunteers of the foundation will be able to continue working on their projects.
So………
We are fine and we are extremely lucky. And we do hope to inform you on the progress and work on our mountain. As we will on the possibilities for helping the people in Burma.

----------------------------------------------------------------------------------

Wereld leef verder. Hier is een kind om je verder te duwen. (E. Portnoy)