Een Travellerspoint blog

Lekker bijpraten in Dolphin Bay

Een tof eindejaar met M&M

overcast 25 °C
Bekijk Reisoverzicht op Magonia's reiskaart.

We arriveren op 31 december rond het middaguur op onze bestemming. Zodra we in Dolphin Bay Resort ingecheckt zijn, stuur ik een sms naar Mark. Ze logeren in de bungalow naaste de onze. Een paar minuten later vertellen we ronduit wat we de laatste maanden allemaal beleefd hebben.
Die avond wordt er een Thais Nieuwjaarsbuffet voorgeschoteld. Met een glaasje champagne in de hand genieten we van het vuurwerk dat om middernacht op het strand wordt afgestoken. Na een late strandwandeling sluiten we de eerste dag van het nieuwe jaar af.

De volgende ochtend worden we wakker van kindergejoel. Mark en Marijke hadden ons gewaarschuwd: dit hotel is kindvriendelijk. Het is een understatement. De volgende dagen worden we overspoeld door krijsende, krioelende en vooral superuitgelaten kinderen. Gelukkig is er in de buurt genoeg te bezichtigen. Samen bezoeken we het Khao Sam Roj Yot National Parc dat hier op een boogscheut vandaan ligt. Het is zondag. Het is een feestdag. We bezoeken de Tham Praya Nakhongrotten. Grotten die elke royalistische Thai ooit eens moet bezocht hebben. De weg erheen slingert langs een nauw pad naar boven. In een trage mensenkaravaan nemen we deel aan de klim. Oma die niet goed te been is, oom Phoe die sukkelt met overgewicht of neefje Noe dat liever met zijn PSP wil spelen houden ons gezelschap. In de grot herinnert een tempel aan Koning Rama V, die hier op doorreis naar het zuiden dikwijls halt hield. Een paar weken na zijn laatste bezoek stierf de vorst aan malaria.

temple.jpg

De volgende dag houden we een chilldag. Met een boek op een rustig plekje (we hebben er een gevonden, maar om duidelijke redenen lagen Mark en Marijke er ook al ;-), een duik in de zee en even stilstaan bij het drama dat zich op Nieuwjaarsnacht in een club in Bangkok afspeelde. Een dag later nemen we opnieuw afscheid. M&M trekken verder naar het zuiden en wij rijden met een brommertje naar Pranburi. In een Chinese tempel worden we rondgeleid door een Thaise dame die meer dan een mondje Engels praat. Op haar vraag waar we ons brommertje gezet hebben, schrikt ze: zijn wij echt helemaal van achter de hoek komen wandelen? Die avond eten we een laatste keer glasnoedels met zeevruchten en drinken er een biertje met ijs bij.

dbr.jpg

Krung Thep Mahanakhon Amon Rattanakosin Mahinthara Ayuthaya Mahadilok Phop Noppharat Ratchathani Burirom Udomratchaniwet Mahasathan Amon Piman Awatan Sathit Sakkathattiya Witsanukam Prasit (beter bekend als Bangkok) is onze laatste bestemming alvorens op 8 januari door te vliegen naar Myanmar.

Geplaatst door Magonia 12:37 Gearchiveerd in Thailand Tagged backpacking Reacties (0)

2009

Een eerste impressie

overcast 25 °C
Bekijk Reisoverzicht op Magonia's reiskaart.

100_5412__Small_.jpg

Samen op weg naar 2009

100_5381__Small_.jpg

Op de valreep nog een NIP/PIP-meeting (speciaal voor Jaymes)

100_5384__Small_.jpg

Na een geslaagde vergadering mag er gefeest worden.

Geplaatst door Magonia 5:27 Gearchiveerd in Thailand Tagged events Reacties (2)

Monkey business in Prachuap Khiri Khan

Een mooie afsluiter van een prachtig jaar

sunny 27 °C
Bekijk Reisoverzicht op Magonia's reiskaart.

Van west naar oost, van de Andamanzee naar de Golf van Thailand. Koh Payam is alweer een mooie herinnering: de ongerepte stranden, de autoloze stilte, de heerlijke ontbijten in de Multi-Kulti. Na een tussenstop en overnachting in Chumphon rijden we verder naar Prachuap Khiri Khan. Onderweg genieten we nogmaals van de 'te'-ervaring in de lokale bus. We vertrekken stipt om acht uur aan het busstation. Het volgende uur gaat de bestuurder van de halflege bus op zoek naar klanten voor zijn traject. We doorkruisen straten en lanen tot we voldoende volk aan boord hebben om het oorspronkelijke traject aan te vatten. De airco blaast ondertussen ijspegels onder onze neuzen en condensatievocht op de ramen geeft een vals gevoel van neerslag. Na een uur (we zijn dan ongeveer 10 km van ons beginpunt) haalt het chauffeurshulpje de gevreesde farde boven. Tientallen dvd's openbaren zich. Hij morrelt aan de televisie. Het scherm weigert tot leven te komen. Paniek. Rondom schuifelen geagiteerde billen over plastiek zetelbeschermers. Als een bezetene betast hij de kabels op zoek naar een energieblokkade. Na twee eindeloze minuten verschijnt het woordje DVD op een blauwe achtergrond, gevolgd door de schetterende openingsmuziek van Face Off. Met de moed der wanhoop probeert mijn ipod boven de quadrafonische kakafonie uit te klinken. Een Thaissprekende Nicolas Cage en John Travolta winnen de strijd. Rond het middaguur bereiken we Prachuap Khiri Khan en ronden onze 'te'-ervaring af: te traag, te koud en te luid.

8blvd.jpg

We checken in in het Hadthong Hotel, kamer met zicht op zee en de brede wandelboulevard. Even wanen we ons in Spanje. De volgende ochtend zit ik reeds vroeg op ons terras. De zon onderneemt schuchtere pogingen om door de wolkenslierten te breken, een eenzame jogger kruist de boulevard, een vrachtwagen levert verse vis en enkele vroege gasten verlaten reeds het hotel. Na een ontbijt van poffertjes en rijstsoep (een gewaagde combinatie) op de lokale markt wandelen we langs het strand naar het nabijgelegen Ao Bang Lang Lom. In dit dorpje bouwt men nog steeds op traditionele wijze vissersboten. Vandaag ligt de lokale bevolking lui het wassen van het water af te wachten. Visnetten worden hersteld, een versleten plank van een boot vervangen. Een moedige kwast een laagje verf op een zoutaangevreten kiel. We nemen een mototaxi terug naar Prachuap en genieten er van een welverdiende (we leggen onszelf geen al te hoge eisen op) plaa samlii daet diaw, vis met mangosla.

monkey.jpg

De hitte van de middagzon ontvluchten we in de schaduw van ons terras. Ann geniet van haar Ian Rankin terwijl ik mijn portie wereldnieuws uit de Bangkok Post puur. Links op de achtergrond ligt Khao Chong Krajok op ons te wachten. Bij valavond vatten we de beklimming aan van deze Spiegel Tunnel Berg, die het ganse stadje overheerst. 396 trappen lang word je aangestaard door apen. Ze kruisen je pad, staren je onverschillig lui aan vanuit een boom of stoppen hun ontvlooiingsproces in de hoop dat je hen wat voedsel toegooit. De klimtocht wordt beloond met een adembenemd zicht op de baai en het stadje en een adembenemende geur van apenexcrement. De volgende ochtend nemen we met spijt in het hart afscheid van dit prachtige stadje: we hebben immers een afspraak met Marijke en Mark en met 2009.

pkkview.jpg

Geplaatst door Magonia 3:16 Gearchiveerd in Thailand Tagged backpacking Reacties (0)

over pekingeend en visaruns

Wat deed u tijdens de kerstdagen van 2008?

overcast 25 °C

Jens, de eigenaar van J&D-restaurant, loopt er zenuwachtig bij. De boot die de verbinding tussen Koh Payam en Ranong verzorgt, is vastgelopen op een zandbank. Het kerstdiner moest rond 16 uur in de haven arriveren. In zijn restaurant wachten ongeveer twintig mensen op de pekingeend die zich aan boord bevindt. Met drie uur vertraging arriveert eend ter plekke, net op tijd om de hongerigen te spijzen. Kerstavond in gezelschap van onbekenden terwijl een zeebries wolken onder de sterren blaast. Als we die avond op ons brommertje naar huis rijden, vallen er enkele dikke druppels uit de hemel, tranen voor wie het geen kerst kan zijn.

100_5301__Small_.jpg

Kerstdag brengen we voor een groot gedeelte van de dag op het water door. De datum in ons paspoort geeft ons toelating om tot vandaag in Thailand te blijven. Als we willen verlengen, moeten we nog eens een visa-run doen. Vanuit Koh Payam is Ranong de dichtsbijzijnde plek om de oversteek naar een ander land te maken. Kerstdag is blijkbaar voor vele mensen niet alleen een dag van bezinning en lekker eten, maar ook van verplaatsing. De speedboot die ons op een half uurtje van ons bounty-eiland naar Ranong brengt, zit overvol.

100_5182__Small_.jpg

Tussen de pier waar we aankomen en het immigatiebureau ligt slechts een drukke straat. Onderweg worden we aangesproken door een oude man met een perkamenthuid, dag na dag gelooid door het zout van de zee. Neen, aangesproken is niet het juiste woord: met zijn linkervuist slaat hij op de open rechterhand. Hij zegt alleen maar stamp. Echt onderhandelen over de prijs doen we niet. Het is Kerstmis voor iedereen en zijn prijs (400 THB) voor de overtocht lijkt ons meer dan fair. De Thaise immigratie is leeg. We laten ons het land uitstempelen en trekken naar de klaarliggende boot. Twee nieuwe tiendollarbiljetten bij? Kopie van de paspoorten? Na een bevestigend antwoord trekt hij de motor van de boot tot leven. We trekken ons los uit de kudde scheepsrompen die lui wiegend op het water drijven. Kawthong ( of Victoria Point, zoals de Britten deze zuidelijkste punt van Myanmar noemden) dankt haar (relatief) welvarend bestaan in de eerste plaats aan de bloeiende handel (lees: smokkel) met haar buurland en aan de toeristen die hier dagelijks een half uurtje van hun reistijd doorbrengen. Op weg naar het vasteland moeten we nog een paar controlepunten passeren, maar onze schipper en zijn bootsmaatje gidsen ons door de formaliteiten en drie kwartier later zetten we voor een tweede maal vaste voet aan land in Kawthong.

100_5200__Small_.jpg

Aan de Birmese kant worden we opgewacht door toeristenjagers. Sommigen herkennen ons nog van twee weken geleden. No alcohol, no cigarettes and no pills. Ze laten ons gerust. Neen, we krijgen een beperkte escorte van drie jongeren mee. Ann heeft haar T-shirt aan met het Birmese alfabet. We hebben dadelijk een gespreksonderwerp. Zijn we al eerder in dit land geweest? Waar? Wanneer? Tijdens het drinken van een mierzoete thee en het eten van een heerlijke samosa kijken we om ons heen. Mannen gekleed in de traditionele longyi (lange herenrok) dopen donuts in hun thee, terwijl vrouwen met tanakaversierd gelaat afdingen bij de lokale winkelier.
Terug bij de Thaise immigratie krijgen we een nieuwe visumstempel: tot 8 januari mogen we in het land blijven.

Geplaatst door Magonia 21:06 Gearchiveerd in Thailand Tagged preparation Reacties (1)

Koh Payam: Insel die aus Traume geboren

Met dank aan Roland K.

sunny 28 °C
Bekijk Reisoverzicht op Magonia's reiskaart.

De speedboot scheert voorbij talloze eilandjes, speldenkoppen in de Andamanzee. Als een optische illusie trekken ze voorbij: een grote groene landmassa in perfect evenwicht met het azuurblauw van lucht en zee. Het eilandje Koh Payam ligt dertig kilometer verwijderd van het Thaise vasteland.

aih_phayam.jpg

Vanuit de lucht lijkt het eiland dat nog geen tien kilometer lang en zeven breed is op een opgave van een Rorschachtest. (ziet u ook de kangoeroe?). De lokale bevolking, die amper 500 zielen telt, leeft van de visvangst, de teelt van cashewnoten en rubberwinning. Toerisme staat hier nog in haar kinderschoenen. Het eiland katapulteert je naar de vorige eeuw. Geen auto's, electriciteit tijdens de avonduren, geen strandverkopers die je om de haverklap lastigvallen, geen disco's en fullmoonparty's. Wel ongerepte witte zandstranden en groene stilteoases verbonden door verharde paden waar twee brommertjes elkaar net kunnen passeren.

100_5290__Small_.jpg

Om zeven uur is het strand op het eerste zicht verlaten. Honden schuimen de vloedlijn af, rennen in het water, jagen de talloze krabbetjes na of liggen al lui in de eerste zonnestralen. Vissersboten trekken witte golfpatronen in het water, terwijl een zeearend de zee afspeurt naar een onvoorzichtige vis. Vanaf Buffalo Beach (waar we logeren in Payam Cottage) tot het dorpje slingert een weg die net 7 kilometer is. Voldoende voor een gezonde ochtendjogging. De ganse weg prikkelen verschillende geuren mijn neusvleugels. Ik kan ze alleen maar onderbrengen in natuur en menselijk. Soms legt taal zijn beperkingen op. Kinderen in smetteloze blauwwitte uniformen worden door trotse ouders naar school gebracht. Drie keurige pagekopjes op een motorzadel wuiven je toe. Geimproviseerde laadkarren achter brommertjes voeren goederen aan voor de verschillende guesthouses en restaurants. De lokale kruidenier staart me niet-begrijpend aan. Waarom loopt een mens als Boeddha de moto uitvond. Twee ijzeren constructies verstoren het landschap, horen er niet thuis. Herinneringen aan vier jaar geleden.

100_5292__Small_.jpg

Het is 26 december en ik jog langs de kustlijn van Koh Payam. Vier jaar geleden sloeg de Tsunami toe in dit deel van de wereld. Koh Payam mocht zich gelukkig prijzen. Men was tijdig gewaarschuwd. Toen de golf van anderhalve meter hoog het binnenland inrolde, was iedereen naar hogergelegen gebieden geevacueerd. De materiele schade was groot, maar er vielen geen doden te betreuren. De meeste sporen van de ramp zijn verdwenen. De pylonen en waarschuwingsborden worden blijvende getuigen van wat een ontketende natuur kan aanrichten.

100_5289__Small_.jpg

De eerste dag huren we een brommertje voor de ganse periode. In het dorp wordt Multi-Kulti onze vaste ontbijtstek. Muesli met vers fruit en yoghurt, bruin brood en ... verse koffie. Na het ontbijt maken we meestal een lange wandeling, terwijl we de heetste middaguren doorbrengen in de schaduw van onze bungalow, meestal in het gezelschap van de hotelkat die we yankee dopen. (ze mekkert er immers nog niet naast als ze geen aandacht krijgt, zal wel een katertje zijn). Als rond vier uur de hitte afneemt, maken we ons klaar voor een frisse duik in de Andamanzee, gevolgd door een strandwandeling. De ondergaande zon verandert de strandgangers in donkere schaduwen tegen een rode achtergrond. Talloze vogels strijken neer in de omringde bomen en bezingen de invallende duisternis. Krekels laten hun eerst getsjirp horen. De zee breekt in stille golven, een geluid waarmee we gaan slapen, sporadisch onderbroken door een kreet van yankee die voor onze hut ligt te slapen.

tsun__Small_.jpg

Van dat waarover niet gesproken kan worden, moet men zwijgen. De slotzin van Wittgensteins beroemdste werk is hier op zijn plaats. Geschreven op het einde van de Eerste Wereldoorlog is hij perfect van toepassing op dit toverachtige eiland : de verwoestende effecten van de Tsunami of de onovertroffen schoonheid en rust van de natuur?

Geplaatst door Magonia 20:54 Gearchiveerd in Thailand Tagged backpacking Reacties (0)

(Berichten 46 - 50 uit 96) « Pagina .. 5 6 7 8 9 [10] 11 12 13 14 15 .. »