Een Travellerspoint blog

From Russia with love (final part)

How to survive a Commie hotel

sunny 20 °C
Bekijk Reisoverzicht op Magonia's reiskaart.

Terwijl twee reizigers zich klaarmaken om naar Irkoetsk te trekken, wordt het in Vlaanderen middernacht. We zijn 15 september. Thuis wordt mijn vader 70 jaar. Misschien dat ik daarom vannacht niet zo goed geslapen heb? We hebben zijn verjaardagskaart na ons vertrek in Vlaanderen laten posten door Ann haar zus. Ik had meer woorden dan de kaart ruimte. Plots wil je nog zoveel zeggen.

Irkoetsk_station.jpg

De bus van 11u is vervangen door een minibus. Ik zoek tevergeefs naar bagageruimte. Mag ze vooraan in de bus? Da. Of moet ze onder onze voeten? Da. Ik hou van Russische buschauffeurs en hun logica. De bus is afgeladen vol. We tellen 20 mensen voor 17 stoelen als drie rugzaktoeristen zich nog tussen de massa willen wringen. Uit de Russische klanken die crescendo gaan, meen ik te besluiten dat er iets mis is. Ik vraag of ze een ticketje hebben om zo de gemoederen te bedaren. Ticket? Lijkt me een leuke uitvinding. We zullen er snel eentje kopen. Hoe? Volzet? Volgende bus? 16.30u? Rusland is altijd een beetje wachten.

standbeeld_gagari.jpg

Irkoetsk werd in 1652 gesticht als militaire vesting door de belastingsontvanger Ivan Pakhobov, die de lokale Boeriatbevolking moest zien te overtuigen hun pelsenbijdrage te leveren aan het Tsarenrijk. In 1658 werd er een kerk geboren aan de Angararivier. Theekaravanen uit China passeerden de nederzetting, pelshandelaars verkochten er hun goederen en al snel groeide de stad uit tot het handelscentrum van Siberie. De ontdekking van goud in de 19e eeuw gaf de stad een geweldige economische boost. Van de ene op de andere dag werden gewone mensen miljonair en meenden met hun geld Europese etiquette te kunnen kopen. Brede boulevards werden aangelegd. Rijkeluiskinderen kregen een Franse opvoeding, terwijl Russische vrouwen naar de laatste Franse mode gekleed gingen. Irkoetsk kreeg terecht de bijnaam het Parijs van Siberie.

hius2.jpg

We hebben het dubieuze genoegen ondergebracht te worden in de oudere vleugel van het Hotel Irkutsk-Baikal, een relikwie uit de monopolietijd van Intoerist. De kamerdeur doet het ergste vermoeden. Alleen het onheilspellende opvliegen der kraaien ontbreekt als we de sleutel horen knarsen in het slot dat wellicht miljoenen keren geopend werd. Zouden onze voorgangers ook zo verschoten zijn bij het zien van de kamer? Zou er in de Communistische periode een instructieboekje bestaan hebben met de titel psychologische oorlogsvoering in de tijdelijke hotelhuisvesting van decadente Westerse zwijnen door onze lokale helden van de arbeid? Mocht het bestaan hebben, dan denk ik dat de instructies er ongeveer zo uitgezien moeten hebben:

1. Kies behangpapier dat in de jaren 50 afgekeurd werd door de Kameraden van het Ministerie van Binnenhuisinrichting en behang de kamer ermee.
2. Kies voor gordijnen die de indruk geven volledig te willen sluiten, maar maak ze aan elke kant 20 cm te smal. De kapitalistische zwijnen zullen de ganse nacht mogen genieten van onze Siberische nachten.
3. Zet zoveel mogelijk niet bij elkaar passend meubilair in de kamer zodat de decadente toeristen zich nooit comfortabel kunnen bewegen.
4. Zet een aantal moderne electrische toestellen (nachtlamp, ventilator, ...) in de kamer, maar draag er zorg voor dat er geen stopcontact in de buurt is.
5. Als er wel een stopcontact in de buurt is, zorg dan voor een stekker met een overdreven lang electriciteitssnoer, waardoor de tijdelijke bewoner het risico loopt zichzelf te wurgen.
6. Zorg dat de douche in de badkamer op dergelijke manier geplaatst wordt dat het wc-papier (ja, kameraden, die zwijnen vinden zichzelf te goed hun gat af te vegen met de krant) bij elke douchebeurt doorweekt achterblijft.
7. Zorg dat er een groot ventilatievenster in de badkamer is, maar metsel het volledig dicht. Dit zal ervoor zorgen dat de voegschimmel zich sneller zal verspreiden.
8. Leg een klein dood dier tussen het ventilatievenster en de gemetselde afsluiting.

Wij hebben het genoegen een nacht door te mogen brengen in deze experimentele Koude Oorlogkamer. We vluchten dan ook zo snel mogelijk de kamer uit. Eerst telefoneer ik mijn vader om hem een gelukkige verjaardag te wensen. Waar? In Siberie? Koud zeker? Ik durf hem amper zeggen dat de thermometer 23 graden aanwijst. We wandelen langs de Angara, de enige rivier die ontspringt in het Baikalmeer. Rondom ons studenten met een biertje in de hand. Het lijkt wel een wandeling langs de Seine. Maar een stad moet je niet alleen zien. Je moet haar ook proberen te ruiken en proeven. De flarden Angaraparfum mengen zich met de afgevallen herfstbladeren, waarop we op weg naar nergens wandelen. Het zware muskusparfumweb met draden van vanille en rozen van de passerende Russische vrouw die schijnbaar tegen zichzelf praat. We merken dat er een discreet koordje langs haar mond loopt: nomofobie kent geen grenzen. Het doorleefde en kromgetrokken hout van de oorspronkelijke woningen heeft de strijd tegen de uitlaatgassen opgegeven. Het ruikt alleen nog maar naar verleden tijd.

traditioneel_huis1.jpg

Irkoetsk is een studentenstad. Overal zie je jonge mensen met boeken onder de arm. Op het Kirovplein, het kloppend hart van de stad, zitten ze in groepjes op banken. Ze praten, koesteren grote dromen, jagen op een diploma vol met leugens waarin staat dat ze de waarheid kennen (ik ken mijn Vlaamse kleinkunst). In het Angarahotel dat grenst aan het plein voeren we ons eerste Skypegesprek met Rita (Ann's zus). De zussen praten met elkaar. Even die trieste blik in haar ogen, dezelfde die ik had toen ik een paar uur eerder de telefoon inlegde. We flaneren langs de as Karl Marx, Lenin en Derzjinskistraat en nemen de wereld rondom ons op.

Diezelfde avond vertrekt om 20.35u trein 362 naar Ulaan Bataar. Twee dagen later zullen we de hoofdstad van Mongolie bereiken. Opnieuw de kadans van draaiende wielen, het monotone gekrijs van staal op staal, alleen onderbroken door het brutale gekraak van een gepasseerde wissel: de mantra van op weg zijn naar.

Geplaatst door Magonia 16:16 Gearchiveerd in Rusland Tagged backpacking

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reacties

Hey Yves en Ann,
leuk dat we jullie traject kunnen volgen. De verslagen boeien ons enorm, leuk geschreven trouwens. Nog veel plezier en hou ons op de hoogte! Tom, Karin en Scralan

door TOMenKARIN

Om reacties achter te laten op deze reisblog moet je lid zijn van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint