Een Travellerspoint blog

Mongolie: land van schaap en koekjes (final part)

The decline of an ancient capital

snow 2 °C
Bekijk Reisoverzicht op Magonia's reiskaart.

Wanneer we Kharkorin binnenrijden, is er niets dat nog herinnert aan het grootste verleden dat het stadje ooit gekend heeft. De straten liggen er verlaten bij. Een schurftige hond schurkt zich tegen een paal, een boer met kar en ezel levert brandhout van deur tot deur en stof geselt de droge straten. De lokale eethuisjes wachten achter groezelige gordijntjes op hun toevallig aangespoelde klanten. Kortom, de perfecte lokatie om een videoclip van Guido Belcanto op te nemen .

100_3717__Small_.jpg

Het is nochtans ooit anders geweest met deze stad die op het kruispunt van de toenmalige handelskaravanen lag. In 1220 besloot Djengis Khan om de hoofdstad van zijn rijk naar Kharkorin te verplaatsen. Gedurende veertig jaar werd het de politieke, culturele en economische hoofdstad van Mongolie. Daarna besloot Kublai Khan (lees het prachtige gedicht van Coleridge over deze man) de hoofdstad opnieuw te verhuizen. Zijn oog viel op Khanbalik, bij ons beter gekend als de stad van de Olympische Spelen van 2008. De verhuis en de ineenstorting van het Mongoolse Rijk lieten Kharkorin verweesd achter. Wraakzuchtige soldaten uit nabijgelegen Mantsjoerije gaven de genadeslag en in 1388 werd wat er nog overbleef van de trotse hoofdstad met de grond gelijk gemaakt. Maar de stad raakte niet in de vergetelheid. Resten werden gebruikt om Erdene Zuu Khiid te bouwen, het eerste Boeddhistische klooster in Mongolie. De bouw van het klooster werd door Abtai Khan in 1586 aangevat, maar het duurde 300 jaar alvorens het volledig afgewerkt raakte. Op haar hoogtepunt telde het klooster tussen de 60 en 100 tempels, waarin meer dan duizend monniken woonden. Het klooster kende een geschiedenis van verwoesting en restauratie. In 1930 gaf Stalin de doodsteek aan het klooster. Op drie tempels na werd Erdene Zuu Khiid met de grond gelijk gemaakt en talloze monniken verdwenen naar Siberie. Met gevaar voor eigen leven verborg de lokale bevolking een groot aantal tsammaskers en thangkas. In 1965 ging het klooster opnieuw open, niet als plek voor de eredienst, maar als museum. Pas in 1990 werd de religieuze vrijheid hersteld en momenteel wonen er weer monniken in het klooster.

100_3721__Small_.jpg

Erdene Zuu Khiid ligt op een tweetal kilometer van het stadje. Op weg daarheen wandel je langs een aantal verlaten fabrieken. Troosteloos gaat het verleden hier ten onder. We logeren in een ger achter de containermarkt. Weg is de prachtige zonsondergang. Alleen de lokale honden blaffen 's nachts hun mantra van een groots verleden. De huidige regering heeft plannen om tussen 2020 en 2030 de huidige hoofdstad opnieuw naar Kharkorin te verplaatsen ter ere van het 800-jarig jubileum van de stad. Hopelijk kunnen deze plannen de stad een economische heropstart geven.

100_3713__Small_.jpg

De volgende dag rijden we langs bijna perfecte asfaltbanen opnieuw naar UB. De laatste dagen in het land van het trotse Mongolenrijk brengen we lummelend door. We bezoeken nog een tempel of drie, besluiten om deze dagen geen schaap meer te eten en de Chinese restaurants in de buurt met een bezoek te vereren, drinken een illy koffie op het zonnige terras van Cafe Amsterdam en laten ons masseren.

100_3734__Small_.jpg

Vanmorgen staan we op in een ander land. Het is muisgrijs. Het communisme kruipt opnieuw uit de gebouwen. Auto's spuiten hun zwarte uitlaatgassen, mensen haasten zich naar hun bestemming. Het sneeuwt. Tijd om morgen een andere bestemming (Hong Kong) op te zoeken.

Geplaatst door Magonia 11:54 Gearchiveerd in Mongolië Tagged backpacking

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reageer als eerste.

Om reacties achter te laten op deze reisblog moet je lid zijn van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint