Een Travellerspoint blog

The weakest link

De avonturen van Farang Tsjakrajaan

sunny 30 °C
Bekijk Reisoverzicht op Magonia's reiskaart.

Een wat?

De verkoper kijkt me aan alsof ik hem net toevertrouwd heb dat ik 's nachts een snorretje getekend heb op het portret van koning Bhoumibol.

Bicycle, herhaal ik, Tsjaklajaan. Ik imiteer daarbij de ronddraaiende pedalen, maar lijk in zijn ogen meer op een peddelende poedel.

Hij heeft me verstaan, maar begrijpt me niet.

We have car and motorcycle, probeert hij nog. Misschien denkt hij dat ik de blinkende machines in zijn winkel niet heb zien staan.

No, bicycle. For one month.

De verhuurder barst net niet in lachen uit en verwacht elk ogenblik met de verborgen camera geconfronteerd te worden.

Uiteindelijk geeft hij het op. hij besluit het spel mee te spelen. You want pink bike?

De bal ligt terug in mijn kamp. Als ik dan echt besloten heb om niet-gemotoriseerd de weg op te gaan, waarom dan niet op een heerlijk pinkroze trappertje met een wit winkelmandje?

100_5012__Small_.jpg

Neen. Ik mag mezelf dan degraderen tot een lager wezen op de Thaise mobiliteitsladder, ik wil dan toch een zekere waardigheid behouden. Tien minuten later fiets ik op mijn blauw trapros langs de oude vestingswallen. Tuktuks, songthaews, taxi's, 4x4's en brommertjes scheren me voorbij. Op een halfuur heb ik mijn CO-gehalte voor het jaar overschreden. Mijn adrelinepeil kent een dito piek.

Er zijn fietspaden in CM, maar deze worden in de eerste plaats gebruikt als hondenslaapplaats. Rustiger dan het midden van de baan, en toch op de eerste rij mocht er ergens voedsel uit een boodschappenmand vallen. De strook moet echter gedeeld worden met geparkeerde wagens waardoor je, als eenzame fietser (kromgebogen over je stuur door de toxische gassen) bijna drie kilometer slalomt over elke rechte duizend meter.
Hier heb ik ook de ethymologische betekenis van kruispunt begrepen. Telkens weer raak ik met mijn rechterhand snel hoofd, buik, linker- en rechterschouder aan alvorens verder te rijden.

Het gebruik van verkeerslichten is hier gekend, maar niet erkend. Alleen rechtdoor oversteken wordt niet gedaan bij een rood licht. Alle andere manoeuvres zijn geoorloofd. Weet wel dat de tegenstander dat ook weet. Net voor het licht groen wordt, overspoelt de amorfe massa het kruispunt met lawaai en stank: daartussen een blauwe fiets.

Waarom zou je dan een fiets huren, hoor ik de aandachtige lezer (die zijn er nog) zich afvragen.

In de eerste plaats ben je een curiosum. Je bent de Nobelprijs van Hugo Claus of het derde nummer van Jean Maries glossy magazine. Mensen staren je lachend aan omdat je hoofd de kleur van je fiets aanneemt, omdat je zo schattig naast de slapende honden manoeuvreert of zo grappig gesticuleert als je weer eens bijna in de koffer van een 4x4 steekt. Je bent ET, het wezentje dat zo snel mogelijk naar huis wil.
Ten tweede wek je enorm veel medelijden op bij je medemens. Als je aan een parkeertplaats arriveert, waar tientallen brommertjes geduldig wachten op een parkeerplaats, dan mag je hen passeren en word je door een welwillend knikkende bewaker naar het fietsenrek verwezen. Je hoeft zelfs niet te betalen voor je stekkie. Tussen de honderden brommertjes vind je een fietsenrek. Zes plaatsen. Er staat nog een andere fiets. Plots voel ik me niet langer alleen.

Geplaatst door Magonia 11:06 Gearchiveerd in Thailand Tagged bicycle

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reageer als eerste.

Om reacties achter te laten op deze reisblog moet je lid zijn van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint