Een Travellerspoint blog

Year of the Kyat

Geld wisselen? Neem er uw tijd voor

sunny 25 °C
Bekijk Reisoverzicht op Magonia's reiskaart.

Change money? I have a shop. De man die ons aanspreekt, heeft die woorden al duizend maal gefluisterd in het bijzijn van toeristen. In Myanmar zijn er immers twee wisselkoersen: de koers van de staat en die van de straat. Bij uw lokale bankier krijgt u voor elke dollar ongeveer 450 KYAT (spreek uit: tsjat), terwijl de straatwaarde niet minder dan 1.100 KYAT bedraagt. De illegale keuze is snel gemaakt.

De meeste geldwisselaars kan je vinden in de buurt van Sule Paya en Bogyoke Market. Zes jaar geleden werd na een beetje onderhandelen een akkoord over de koers bereikt. We dronken een tasje thee, telden onze kilo's papier en stonden tien minuten later op straat. Klaar is kees.

Op straat hebben de bomen oren en ogen en werken voor de staat. Het loopjongetje belooft ons een koers van 1.200 KYAT per dollar. Wij willen 100 dollar wisselen, een tegenwaarde van twee centimeter papier. Dan begint het spel. De beloofde koers was voor 200 USD, dat moet een misverstand zijn.
Geen probleem, we toveren een tweede biljet tevoorschijn. \Biljetten van 100 USD? Neen, daar kunnen ze slechts 1.100 KYAT voor geven. Het risico op valse dollars is te groot. Of we geen euro's hebben. Dan kunnen ze wel een koers van 1.400 KYAT geven. Een snelle berekening levert een EUR/USD koers op die zelfs Andre M. niet durfde aanrekenen (wie niet meer kan volgen, geen probleem. Wie wel kan volgen, weet waarover ik spreek).

Neen, we hebben geen euro's en wie garandeert ons dat er in die stapel papier geen vals geld zit? Twee biljetten van 100 dollar wisselen van eigenaar. Een volgend probeem dient zich aan. Alleen biljetten met de reeksnummer AD zijn 1.100 KYAT waard, andere serienummers leveren slechts 1.050 KYAT op. We kijken al aan tegen een minderwaarde van 30.000 KYAT, een indische curry met drank erbij kost 3.000 KYAT voor ons beiden (tel maar al uit). Een uur later en zonder Kyat verlaten we het pand. De eerste les van illegale geldhandel: durf neen te zeggen (zij willen de deviezen harder dan hun eigen munt).

Op onze tweede stek hebben we snel prijs. Zelfde manier van werken. Hier is de beginprijs vastgesteld op 1.150 Kyat. Het wordt middag, we hebben amper geslapen en in onze maagstreek weerklinkt een vervaarlijk gerommel. Ik krijg twee stapeltjes biljetten overhandigd. Ik tel 200.000 Kyat. Ondertussen zijn er drie vrienden van de geldwisselaar uit het niets opgedoken. Ben je zeker? Volgens hen zijn het er maar 150.000. Ik tel opnieuw en tel weer 200 biljetten van 1.000 kyat. Natuurlijk wisten ze het, maar zo geven ze een extra (vals) gevoel van vertrouwen. Ik moet nog 30.000 kyat krijgen. Ze beginnen onderling te praten. Plots worden er biljetten van 500 Kyat aangereikt. Als ik uiteindelijk 30.000 Kyat geteld heb, begint het eerste spel opnieuw. Verkeerde serienummers, … Half murw tel ik verkeerd. We verlaten het pand met meer dan drie indische maaltijden te weinig. Gelukkig valt mijn euro aan de overkant van de straat. Met een stalen gezicht beweren ze dat we inderdaad die koers afgesproken hadden. Het is een gebluf langs beide kanten, maar uiteindelijk sta ik weer met mijn dollars in de hand op straat. De tweede les van de illegale geldhandel: neem de tijd om alles goed na te tellen en laat je niet afleiden door omstaanders.

Op weg naar een eetstalletje hebben we geluk. Een nieuwe loopjongen vindt zijn potentiele slachtoffers. Money change, I have a shop. Van mij mag hij een shoppingmall hebben, wij gaan ergens lunchen en de transactie zal daar plaatsvinden. Gehaast telt de wisselaar me onder tafel voor. Sommige biljetten zitten dubbelgevouwen. Een kind kan deze truk doorzien. Ik wil zelf natellen. Als ik de biljetten heb, zegt hij dat ik de dollars nu snel moet geven omdat er politie afkomt. Ik geef de kyat terug en eet verder. Wie in paniek zijn dollars afgeeft, zal een aantal dubbelgevouwen biljetten aantreffen. De derde les van de illegale geldhandel: Laat je niet in de luren leggen door al te doorzichtige trucs.

Ten slotte wisselen we onze dollars om in het hotel. In de discretie van de hotelkamer krijgen we 1.100 Kyat voor een dollar. Waarom niet in de eerste plaats daar wisselen? Het hotel staat in de LP vermeld als een ideale plek om te wisselen. Misschien dat het toegestaan wordt onder het waakzaam oog van de staat die zo een aantal dollars extra scalpeert? Staat tegen straat.

100_5499__Small_.jpg
(een hoop papier voor 200 USD)

Geplaatst door Magonia 15:14 Gearchiveerd in Myanmar Tagged tips_and_tricks

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reageer als eerste.

Om reacties achter te laten op deze reisblog moet je lid zijn van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint