Een Travellerspoint blog

Songpan

Een ander Tibet

16 °C
Bekijk Reisoverzicht op Magonia's reiskaart.

“Remember that not getting what you want is sometimes a wonderful stroke of luck.” (Dalai Lama)

Nog even en de kruinen van de langsscherende bomen dreigen de vleugels van het vliegtuig te raken. Links en rechts begeleiden besneeuwde bergtoppen ons tijdens de landing. En dan duikt plots de landingsbaan op tussen twee bergen en de piloot zet ons veilig neer op de luchthaven van Jiuzaighou-Huanglong. Op een hoogte van meer dan 3.500 meter is dit de derde hoogste luchthaven van China, alleen Lhasa en Kanding gaan haar voor. Via de intercom deelt de stewardess mee dat de buitentemperatuur drie graden bedraagt. Zodra de cabinedeuren geopend worden, beseffen we dat drie en dertien in taalwaarde sterk verwant zijn, maar dat ze als gevoelswaarde een hemelsbreed verschil betekenen.

DSC01289__Small_.jpg

Nergens herkennen we enig Engels opschrift. Met handen en voeten leggen we uit dat we niet naar het Nationaal Park van Jiuzhaigou willen, maar dat Songpan onze eerste bestemming is. Een bereidwillige taxichauffeur voert ons naar de voormalige vestingstad, terwijl hij honderduit praat. Op een gegeven ogenblik wijst hij tijdens zijn betoog naar een aantal paarden en dan naar ons, terwijl hij een mennend gebaar maakt. Geklemd tussen wolkenreikende bergen en windruisende valleien heeft Songpan bekendheid verworven voor haar meerdaagse paardentochten. Maar Songpan is ook een tussenstop op weg naar het wonderlijke kleurenpalet van Jiuzhaigouvallei en verderop naar de Tibetaanse schoonheid van Zoige, Langmusi om ten slotte verlichting te vinden in het Labrangklooster van Xiahe. Spijtig genoeg vonden de Chinese authoriteiten het veiliger om deze weg af te sluiten voor westerse toeristen. Wie verder wil dan Jiuzhaigou wordt door een overijverige dienaar van de wet teruggestuurd naar het vertrekpunt.

DSC01094__Small_.jpg

Wanneer we door de hoofdstraat dwalen, kijken de lokale inwoners even verbaasd naar ons als wij naar hen. Tibetaanse vrouwen in traditionele klederdracht, dikwijls versierd met een schat aan juwelen, keren met verse marktgroenten terug naar hun dorpen in de omringende heuvels. Hui-moslims roken lui een sigaretje in de schaduw van een brugpeiler. Kinderen lopen ons enthousiast achterna, terwijl ze hello roepen, het enige Engelse woordje dat ze kennen. De zon kleurt hun kaken met het rood van rijpe kersen.
Op een zonovergoten ochtend die de vallei omtovert tot een oogverblindend palet van ongekende kleuren, klimmen we langs geitenpaden naar het fort dat trots over de stad uitkijkt. Hijgend en puffend bereiken we ons doel: de hoogte doet zich voelen. Onderweg bekijken we pelgrims die papiergebeden in de wind strooien en de woorden laten meedrijven door een onzichtbare hand. Kinderen met zwarte snoeten en groene snotsporen onder hun neus staren ons wezenloos aan om dan enthousiast uit te barsten in hun hello's, die nog minutenlang op ons pad nagalmen.

DSC01108__Small_.jpg

DSC01293__Small_.jpg

In de buurt bezoeken we nog een cascade van watervallen en glijden weg op de laatste sneeuwresten die ons de weg naar de warmwaterbronnen versperren. Het Tibetaanse dorp waar we halt houden, is het hoogtepunt van de dag. Een toegesnelde monnik opent de gesloten tempeldeur. De weee lucht van oude yakboter vult onze neusgaten. De lampjes tekenen grillige patronen op de omringende beelden, terwijl een monnik zijn monotoon mantragebrom even staakt om de toevallige bezoekers aan te staren. Langs een verhard pad dwalen we verder het dorp in. Een verschrikte hond verdedigt zijn erf. Vanuit huizen horen we een welkomstgroet, maar er duiken geen gezichten op om de woorden beeld te geven. De veelkleurige houten gevels houden hun bewoners verborgen.

DSC01196__Small_.jpg

DSC01197__Small_.jpg

Wanneer we in de late namiddag opnieuw naar Songpan rijden, kruipen wolken langzaam over de bergkammen. Een eenzame yak steekt langzaam de weg over en trekt zich niets aan van de toeterende wagens. Vanuit de zijspiegel zie ik hem samen met de dag verdwijnen.

DSC01164__Small_.jpg

Geplaatst door Magonia 18:26 Gearchiveerd in China Tagged backpacking

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reacties

prachtig, gewoon,
gelukkig vinden jullie nog de woorden om deze kleuren, de mensen
de atmosfeer de beschrijven,
stunning .....
mijn reisjes zijn meer bescheiden, net terug vanuit cultuurhol London, citytrip met dochter-die-achttien-wordt, gedaan, just the two of us,
even divers in gezichten,
maar niet zo eindeloos in schoonheid,

meereizen met jullie is een kado
dikke kus

door carotje

Om reacties achter te laten op deze reisblog moet je lid zijn van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint