Een Travellerspoint blog

Rubens in Shanghai

Stad van de sneuvelende records

semi-overcast 27 °C
Bekijk Reisoverzicht op Magonia's reiskaart.

Om duizend jaar geschiedenis te zien, ga je naar Beijing. Om het hedendaagse China te zien, moet je in Shanghai zijn. (Chinees gezegde)

DSC01473__Small_.jpg

Nog 361 dagen scheiden Shanghai van haar wereldoptreden. Na de Olympische Spelen in Beijing is het de beurt aan de stad aan de Huangpurivier om de wereld te verbazen met de nieuwe Grote Sprong Voorwaarts. In de ganse stad weerklinkt koortsachtige werfactiviteit. Tientallen gebouwen verschuilen zich achter een sluier van renovatie. Overal in het straatbeeld duiken blauwe abstracte figuurtjes op, de mascotte van de Wereldtentoonstelling die op 1 mei 2010 haar deuren opent.

oldshanghai__Small_.jpg
(foto van Shanghai uit de oude doos)

Niets herinnert nog aan het bescheiden vissersdorpje dat Shanghai was in de 18e eeuw. De Opiumoorlog en de daaropvolgende Chinese nederlaag zette de deur open voor de Westerse mogendheden. Sindsdien is de groei van dorp naar metropool nooit opgehouden. De Franse journalist Albert Londres omschreef het als volgt: 'Er zijn steden waar kanonnen worden gemaakt en steden waar ham wordt geproduceerd. In Shanghai maakt men geld.'

DSC01488__Small_.jpg
(inspectie van de verkoopstroepen)

In deze heksenketel is rust ver te zoeken voor twee mensen die reeds acht maanden onderweg zijn. In Nankingstraat, de shoppingader die meer dan 5 km lang is, worden we elke vijf meter aangesproken om tassen, schoenen, uurwerken of dvd's te kopen. In verdoken achterkamers achter bonafide winkeltjes speelt zich een ganse spiegeleconomie af. Copyright wordt hier niet ten onrechte beschouwd als the right to copy. Sporadische razzia's moeten de indruk wekken dat de authoriteiten het probleem willen aanpakken. Maar de Chinese handelsgeest primeert: voor elke vraag moet er een aanbod zijn, al dan niet legaal. Aan de deuren van immense winkelgalerijen wachten ongeduldige shoppers tot hun koopmekka opent. Het personeel staat in militaire slagorde op straat, krijgt een verkoopsdrill en doet daarna samen verplichte turnoefeningen.

DSC01409__Small_.jpg

Antwerp lies along the river Scheldt at the heart of North Western Europe. (…) Antwerp is precisely what you would expect from a city: heartwarming, unaffected but also lively and cosmopolitan and variegated. (…) lees ik in de brochure A story of the image, old and new masters from Antwerp. De tentoonstelling in het Shanghai Art museum exposeert namen als Van Dyck, Rubens en Tuymans. Braeckman, Bijl en Claerbout. Terwijl we door de tentoonstelling dwalen, wijken tijd en ruimte. Dit is niet langer Shanghai in mei 2009, maar Antwerpen mei 2008. Ik wandel over de gedempte Zuiderdokken richting Muhka, ik laat me drijven langs de zalen, laat kunst en stilte op me inwerken, vorm mijn eigen ervaringstentoonstelling. De realiteit roept me terug. Chinees museumbezoek is een fotografiewedloop. Ondanks de aanwezige verbodstekens en suppoosten wordt elk kunstwerk vluchtig gefotografeerd, het familielid met obligate v-vingergebaar als middelpunt van de compositie. Persoonlijke meningen worden luidop gefulmineerd en dikwijls met een apprecierende rochel afgesloten. In sneltreinvaart worden zalen en kunstwerken afgewerkt: fast-foodcultuur. Thuis zal men wel naar de foto's kijken.
Na het museumbezoek wandelen we door het aanpalende Park van het Volk. Twee studentes spreken ons aan. Of ze hun Engels mogen oefenen. Meestal leidt dergelijke oefening tot een veel te dure theeceremonie. Een kwartiertje later en veel verkoopspraatjes verder druipen ze af op zoek naar gewilligere slachtoffers. Students? Practising English? Wonderful. Het koppel zestigers op gympen met witte sokken is onmiddellijk gecharmeerd door de vriendelijke studentes. Ze zijn nog maar twee dagen in China en everything is great.

DSC01528__Small_.jpg

DSC01512__Small_.jpg
(nu begrijpt u ook meteen de bijnaam de flessenopener)

DSC01501__Small_.jpg
( zicht vanuit de Jinmaotoren)

Via een futuristische tunnel onder de Bund bereiken we Pudong, het economische hart van de stad. Shanghai is een stad van records: het hoogste hotel ter wereld, de grootste luchthaven van China, het grootste aantal mobiele telefoons. Meer dan drieduizend wolkenkrabbers reiken naar de sterren die achter een deken van welvaartssmog verscholen gaan. Meer dan tweeduizend andere bouwprojecten wachten op voltooiing. Vanop de 88ste verdieping van de Jinmaotoren hebben we een prachtzicht op de bouwwerf die Shanghai momenteel is. De nabijgelegen Financial Tower – bekend als de flessenopener - heeft een nieuw hoogterecord gevestigd met meer dan honderd verdiepingen. De plannen van de Torre Bionica met een hoogte van anderhalve kilometer zijn door de crisis voorlopig van de tekentafel verdwenen. Met een snelheid van 9 meter per seconde voert de torenlift ons weer naar de begane grond. Vanop de promenade bewonderen we de architectuur aan de overzijde van de rivier. Vandaag staan hier nog steeds de mooiste voorgevels van het Shanghai tijdens de roerige jaren 20. Het Peace Hotel, parel aan de kroon van toenmalig tycoon Victor Sassoon, verschuilt zich achter een renovatiesluier. Ooit was dit het hoogste gebouw van de Bund. De torens en wolkenkrabbers aan deze kant van de rivier lachen met de dwergen aan de overzijde. De maalstroom voert ons dieper in de stad en haar monumenten: musea, huizen van beroemde Chinese politici, een acrobatisch optreden en de opera. Ze razen in sneltreinvaart voorbij.

DSC01529__Small_.jpg
(pareltjes van architectuur op de Bund)

Tot 23 uur prijzen de eethuizen aan de overzijde van ons hotel luidkeels hun spijskaart aan. We kunnen niet slapen. De kamer is bloedheet. De airco heeft het laten afweten. Bij de receptie stuit ik op lach 24: en-wat-wil-je-dat-ik-daaraan-doe-lach. We betrappen er onszelf op dat we de dagen in China beginnen af te tellen. We zijn verzadigd. China is een minnares die teveel van je vergt. Onze zintuigen hebben een L3-overkill: licht-,lucht- en lawaai. Die nacht word ik wakker van lawaai in de gang. Aan beide kanten van de gang staan -naar aloude Chinese gewoonte- kamerdeuren open, het volume van de televisie op maximum, een mist van sigarettenrook, de kamer vol roepende Chinezen. Het is half twee. Niet alleen New York is een stad die nooit slaapt. Na twee en een halve maand China zijn we dringend aan rust toe, rust die we hopen te vinden op Bali.

Geplaatst door Magonia 1:00 Gearchiveerd in China Tagged backpacking

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reacties

hola!
Merk ik daar enige nostalgie naar Antwerpen? ;-)
En lees ik het goed? Zijn jullie al 8 maanden onderweg? Nog geen tijd en zin om terug te keren?
Ik veronderstel dat jullie daar wel een Laatste Nieuws ofzo kunnen vinden dus hoef niks te vertellen van onze KBC perikelen hier... Verder gaat alles zijn gangetje...
saludos,
Katia

door katiaandr

Om reacties achter te laten op deze reisblog moet je lid zijn van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint