Een Travellerspoint blog

Sanur

De kleur van een geslaagde vakantie

sunny 32 °C
Bekijk Reisoverzicht op Magonia's reiskaart.

Waar overschreden we de onzichtbare scheidingslijn tussen de bucolische appreciatie van Ubud en de hedonistische platvloersheid van Sanur?

In bussen worden ze aangevoerd. Melkwitte lichamen met overgrote Samsonites en minieme inhoud. Hier lijken alle dagen op elkaar. Borst(en) insmeren, rug insmeren en bakken maar. Een geslaagde vakantie wordt gemeten in vierkante centimeters bruine huid. Uitgezakte, moeizaam voortsleffende creaturen op hun dagelijks traject van hotelkamer tot strandstoel. Geprangd in badkledij uit een voorbije mode en een vorig maatje hamsteren ze vanaf de vroege ochtenduren de zonnestralen die het vaderland hun ontzegt. Haar zonneregime is rigoureus: half uur op de rug, half uur op de buik waarbij manlief de blootgestelde vleeshoeveelheid onder een witte beschermende laag laat verdwijnen. De zeldzame momenten van waakzaamheid worden doorgebracht in het literaire pantheon van de doktersoman. Manlief doodt ondertussen de tijd met het leegstaren van het zoveelste flesje Bintangbier. Op zijn T-shirt lees ik in verkleurde letters I love Ba. De elasticiteit van zijn singlet verbergt de laatste lettergreep -li op zijn rug.

De lokale winkeliers doen er alles aan om het zonnevee zo professioneel mogelijk het geld uit de zakken te slagen. Alles is hier zo goedkoop in vergelijking met het thuisland, dan gaan we toch niet krenterig doen? Confectiematen beginnen hier van maatje XXL en eindigen ergens in lappen stof die ook al beschermhoes voor de wagen gebruikt worden. Hun snit en kleuren herinneren mij aan de tijd dat Scott McKenzie de stad van de Golden Gate in de onsterfelijkheid zong. Ze dragen stichtende opschriften als I Love Bali, Bintang Beer, Fuck the fucking fuck en No money, no honey. Het laatste opschrift wordt tot mijn grote verrassing professioneel aangewend door een lokale verkoper die zo zijn eigen gewonnen honing aan de man brengt.

Restaurants spelen ook gretig in op de culinaire verlangens van hun gasten. Meer dan eens worden we gewaarschuwd dat Restaurant X niet alleen een happy hour heeft van 10 AM tot 10 PM, maar dat ze bovendien ook Hongaarse goulash, Vlaams stoofvlees en broodje kroket serveren.

money_changer.jpg

Maar de hoofdprijs van de toeristenmaffia gaat met stip naar de tientallen geldwisselaars . Onwaarschijnlijke hoge wisselkoersen lokken niets vermoedende mensen naar hun winkeltje. Je hebt je dollars of euro's nog maar net bovengehaald of een maatje van de wisselaar zeikt je de oren van het hoofd: waar kom je vandaan? Hoe heet je? Waar logeer je? Een gans arsenaal afleidingsvragen wordt op je afgevuurd. Tijdens een onoplettend moment heeft wisselaartje de koers op zijn rekenmachine veranderd. Voor de tweehonderd dollar die je wisselt, krijg je 2.139.000 roepia. Op hun rekenmachine lees ik 213.900. In tussentijd ratelt maatje onophoudelijk verder. En wisselaartje telt: eenmaal, tweemaal, nogmaal. Hij legt 2 miljoen op de toonbank, telt nog 15.000 neer en vraagt of je 1.100 wisselgeld hebt (de rekenmachine toont immers 13.900 als laatste getallen). Ik wijs hem erop dat ik echter nog 139.000 roepia tegoed heb en dan begint het gezeik. Oh, ben ik vergeten te zeggen dat er vijf procent commissie is? Of dat bij nader onderzoek je dollarbiljet begint met het serienummer HL (heb ik dat al niet eens meegemaakt in Myanmar?) en dat die biljetten net in de categorie lagere wisselkoers vallen? Uiteindelijk heb ik het ganse arsenaal smoezen aanhoord en besluit met mijn ongewisselde dollars een andere wisselhaai aan de haak te slaan.

Of hij commissie rekent? Neen, natuurlijk niet.
Of de biljetten in orde zijn, serienummers enzo? Alles lijkt prima voor hem.
Ik lach zijn rekenmachinegefoefel weg en wijs hem erop dat de biljetten die hij stiekem achter de toog laat verdwijnen daarnet nog op mijn rechtmatig geldstapeltje lagen. Iets minder vriendelijk verzoek ik hem om me niet langer te bedriegen en me het rechtmatige bedrag uit te betalen. In een ultieme poging de zaak te redden, veegt hij de wisselkoers op zijn bord uit en schrijft een lagere koers op: Sorry, de koers was verkeerd. De nieuwe koers is de koers voor morgen. (deze man zou schatten verdienen op mijn werkplaats).
Ik vraag hem beleefd of er in Sanur 1 maffiabaas is die de ganse handel controleert, of dat er meerdere malfide bendes aan het werk zijn. Mijn vraag levert een verhitte woordenwisseling op tussen wisselaartje en zijn afleidingsmaatje. Deze laatste schudt schaapachtig het hoofd: only one. Het eerste eerlijke antwoord.

Geplaatst door Magonia 22:39 Gearchiveerd in Indonesië Tagged backpacking

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reacties

Hoi reizigers-op-Bali - fijn te horen dat jullie zijn neergestreken in een van mijn favoriete landen! Weet niet wat jullie verdere plannen zijn maar als je rust en schoonheid zoekt, vind je die misschien in Oost-Bali bij het waterbekken van Titra Gangga dat omgeven wordt door prachtige rijstvelden. Er zijn een paar guesthouses vlakbij en in de 'pool' kun je heerlijk zwemmen. Geen idee hoe toeristisch het daar nu is ...Aan het strand van Sanur staat ook het huis van een Belgische schilder - het Le Mayeur museum - vond ik erg de moeite waard, zowel huis als schilderijen! Enjoy!

Selamat siang & sampei jumpa lagi!
Patricia

door la pati

Correction: ik bedoelde Tirta Gangga, niet Titra ...

door la pati

Om reacties achter te laten op deze reisblog moet je lid zijn van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint