Een Travellerspoint blog

Het genot van de herinnering

Een leuke ontmoeting in Ubud

sunny 30 °C
Bekijk Reisoverzicht op Magonia's reiskaart.

Samen met de warme olie vloeien mijn gedachten weg van de massagetafel. Het geluid van de klaterende bron en de plantenschaduwen op de windwiegende rotan vervagen. Mei is ongemerkt overgegaan in juni: de korrels van de zandloper worden steeds fijner en glijden sneller door de trechteropening.

Al negen maanden zijn we onderweg in een odyssee der zintuigen. Een monotone mantra van ijzeren wielen op rails voert ons van Moskou naar het Baikalmeer. Een felrode zon blust zichzelf bij zondersondergang in een Mongools meer. Frisgroene koriander mengt zich met de fletsstinkende doeriangeur op een Thaise markt. We drinken mierzoete Birmese thee op Mahanbadoola Road. Tropische regendruppels mengen zich met zweet tijdens een stortbui op Bali.

DSC01608__Small_.jpg

Het is 31 mei. Een zilte zeebries zorgt voor een beetje verkoeling op het heetst van de dag. Een volhardende zonneklopper ligt te bakken op het witte zandstrand van Sanur, terwijl een visser in de schaduw van een parasolboom loom zijn netten in orde brengt voor de volgende dag. Eenenvijftig jaar geleden stierf in Brussel Adrien-Jean Le Mayeur de Merpres aan oorkanker. Na vele omzwervingen belandde de schilder in 1932 op Bali, waar hij kennismaakte met de veel jongere Ni Pollok, die eerst zijn muze en later zijn echtgenote werd. Tussen de vele hotels, eethuisjes en strandbarretjes verdwijnt zijn museum in het niets. Ik ben vandaag de derde bezoeker. Zouden de twee Koreanen voor mij weten dat het de sterfdag van de schilder is? Zijn werk is een ode aan het leven op Bali. In felle kleuren toont hij ons de naaktheid van de mensen net zoals Gauguin het deed op zijn eiland. Vanop de veranda had de schilder een onbelemmerd zicht op het dagelijks ritueel van de getijden, de uitvarende vissersbootjes en de ondergaande zon. Een hoge muur moet nu de herinnering aan deze schilder beschermen.

DSC01644__Small_.jpg

Ik heb vandaag een varken, vastgebonden op een brommer, gezien. Zoals steeds is Hedwig razend enthousiast over het ongewone van het dagelijks leven. Ze is op bezoek bij vrienden in Denpasar en maakt van de gelegenheid gebruik om ons een bezoekje te brengen. Ann is dolgelukkig. Nu hoeft zij de volgende dagen niet alleen het lijdend voorwerp te zijn van mijn conversaties. Voor haar is alles nieuw en anders: de kinderen die met vliegers spelen in de felgroene rijstvelden, de oude man die kokosnoten verkoopt in een gammel stalletje, de vrouwen die met grote balen koopwaar naar de markt trekken. Voor haar reden tot verwondering, voor ons ondertussen een deel van ons dagelijks leven geworden.

DSC01625__Small_.jpg

Terwijl Ann naar de yogales gaat, trekken Hedwig en ik de kokswanten aan. Ik had gehoopt zelf achter het fornuis te mogen plaatsnemen en duchtig in de potten te mogen roeren. Spijtig genoeg blijft het interactieve deel beperkt tot af en toe eens roeren in de wok of een stukje tempeh frituren. De gerechten zijn lekker, maar ik mis de pittige smaak van de Thaise keuken.

DSC01645__Small_.jpg

Sir finished. Haar stem brengt me terug naar Ubud, naar de massagetafel. Ik kan mijn ogen amper openen. Ze merkt het en lacht me toe terwijl ze haar woorden herhaald: finished now.
Neen, wil ik haar antwoorden. Deze reis eindigt nooit.

Geplaatst door Magonia 5:55 Gearchiveerd in Indonesië Tagged backpacking

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reageer als eerste.

Om reacties achter te laten op deze reisblog moet je lid zijn van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint