Een Travellerspoint blog

De kunst van te leven

Wie veel reist, ontdekt ten slotte het eigen vaderland. (G. Bomans)

rain 14 °C
Bekijk Reisoverzicht op Magonia's reiskaart.

De kunst van te leven is: thuis te zijn alsof men op reis is. (G. Bomans)

Via het televisiescherm voor mijn neus maak ik de landing live mee. Het vliegtuig snijdt zich minutenlang door een grijs wolkendek. Eindelijk duiken onder mij de eerste velden en akkers op, vale groenbruine vlekken onderbroken door eenzame boerderij.
Terwijl regen het vliegtuig laat huilen, raken de wielen het grijze tarmac. Door de intercom weerklinkt de stem van de stewardess die ons verzoekt om alle elektronische spulletjes uitgeschakeld te laten en te blijven zitten tot het vliegtuig volledig stilstaat. Nog geen seconde later klinkt het gepiep van een eerste sms en leest een gelukkige nomofoob de binnengeslopen boodschap. Onze rugzakken rollen bijna als eerste van de transportband, hun beschermhoes nog slechts een kleurenschim van het begin. De douaneformaliteiten verlopen vlot en rond acht uur staan we te wachten op de bus die ons naar onze volgende bestemming zal brengen, veertig kilometer verwijderd van de luchthaven. Na meer dan een uur wachten geven we het op en gaan we op zoek naar een alternatief. Niemand geeft ons een verklaring. File, horen we fluisteren, door de regen. Gelukkig heeft de trein vijftien minuten vertraging waardoor we net op tijd zijn. De mensen rondom ons zwijgen, lezen of staren buiten. Een ouder koppel probeert tevergeefs een praatje te maken met de andere reizigers. Wij zijn te moe, de rest niet geïnteresseerd. Ze kruipen dieper in hun jassen en stilte weg.
Aan het station staat er geen enkele taxi te wachten. We wachten vijf , tien minuten, een kwartier. In het station informeer ik naar de verdwenen taxi's. De loketbediende haalt de schouders op. Hij wordt betaald om treintickets te geven, maar taxi's horen niet bij zijn jobinhoud. Bel er een op. Ik zeg geen gsm bij te hebben. Ik lees het onbegrip in zijn ogen: je telephone, donc je suis.
Om 10.54u staan we eindelijk voor de vertrouwde blauwe deur. We zijn bijna drie uur onderweg geweest om 45 kilometer af te leggen.

Een paar dagen later luisteren we in de zetel naar het middagnieuws. In Teheran vechten jongeren wanhopig tegen het herkozen juk van de mullah's. In Belgie laait de discussie op of kinderopvangverblijven al dan niet auteurrechten moeten betalen aan SABAM voor de muziek die ze spelen voor de kindertjes.

We zijn meer dan negen maanden van huis geweest. We legden meer dan 45,000 km af, bezochten acht landen, namen 25 vluchten, brachten 9 volle dagen op een trein door, reisden in talloze bussen, tuktuks, songthaews en taxi's.

Meer dan 1,000 foto's en talloze verhalen wachten om gedeeld te worden. Het is heerlijk thuiskomen.

Geplaatst door Magonia 6:16 Gearchiveerd in België Tagged backpacking

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reacties

meer dan negen maanden,
lieverds toch, en dan hardhandig in de 'grijsheid' van een niet nader te benoemen luchthaven, belanden,
een mens zou voor minder..;;
de kunst van te leven , is misschien nooit de 'dingen' bij het oude te laten,
zoals die ene dichter ooit schreef,
en vergat het 'lang' te doen;..;
good to have you back, although I believe
for you
rather surrealistic...
big bisous
Carotje

door carotje

Om reacties achter te laten op deze reisblog moet je lid zijn van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint