Een Travellerspoint blog

juni 2008

Wat een verrassing

Of ... hoe Ann er met open ogen ingelopen is

sunny 22 °C

Vrijdag 20 juni.
Om 20.15u worden we in Mechelen verwacht voor een feestje. Ann zag het niet zitten. Maar ... na 18 jaar zou ze toch moeten doorhebben dat ik nog steeds niet te vertrouwen ben.
Het is warm in restaurant Zorba. Tussen de tafels loopt een tweemansbandje dat de aanwezigen vergast op klassiekers als de Sirtaki. Ik zie Ann haar mondhoeken nog dieper wegzakken. Ik moet steeds harder op mijn tanden bijten om niet in lachen uit te barsten.
Aan een grote tafel zitten alle mensen van het feestcomité van haar afdeling. Ze had een ander gezelschap verwacht. Zelden is een mondhoek zo snel van richting veranderd. Het werd een fantastische avond, maar ik ben ervan overtuigd dat de eerste uren van de avond in een roes aan haar voorbijgegaan zijn. Lekker eten, aangenaam gezelschap, een tof geschenk en een persoonlijke afscheidrede van de Demosthenes van het feestcomité (bedankt Frank) die met ware stentorstem zijn woorden over de feestdis deed rollen. Ook Nelly werd in de bloemen gezet, maar die hoefde niet meer terug te keren na een jaartje omdat ze heel wat meer jaren haar broeken en rokken versleten heeft in de labo's van Agfa.

DSC_8232.jpg

Hieronder vindt u de rede terug. Wie wil kan op de tonen van de schuintamboers de aangepaste versie meezingen.

---------------------------------------
Beste vrienden,

Morgen is het 21 juni. De langste dag, de zomerzonnewende.

De zon die sinds 21 december uit haar holleke is gekropen, heeft tot nogtoe gestaag geklommen naar de hoogste sport van de hemelladder. Wij hebben het mogen meemaken. Onze zware wintermantels hangen reeds geruime tijd tussen de mottebollen en we tooien ons met licht katoen en kleurige gewaden. Tegelijk is het lover overal tegelijk uit zijn botten gebarsten en we betalen hiervoor de prijs : elk weekend gras maaien, de haag snoeien, onkruid round-uppen.

Het slechte nieuws is dat vanaf nu de dagen weer zullen korter worden. Micro-secondes in het begin, maar weldra zal het duister ons weer de winter insleuren met zijn allesomvattende en onontkoombare greep. Wanneer binnen een paar weken het graan wordt geoogst, zal den boer zeggen : “Den oogst geschoren, den winter geboren”…

Maar ook in overdrachtelijke zin zal het licht zoetjesaan gaan wijken. Niet alleen de zon, de Sol Invictus, middelpunt onzer planeet voor welke uitspraak destijds Galileo nog de ban der Kerk moest vrezen, zal gaan tanen. Helaas, driewerf helaas, twee andere zonnen gaan met haar voor ons verloren. Nelly en Ann, de zonnetjes van de planeet PA!

Het betame om hier even zijdelings te verwijzen naar het lichtende karakter dezer dames:

Lichtend door de schitteringen van hun haardos. Ann, het kind van de helmboswuivende Apollo, staat voor de schittering van het middaguur die met een ferme gloed het oog verblindt, edoch het hart verwarmt. Nelly, dochter van taalvaardige Athena, staat voor de rozevingerige dageraad ofwel het nachtblauw boven de Egeische zee, al naargelang haar coiffuur weer eens veranderd was.

Lichtend ook, door de klaterende lach van Nelly, die als een blikken doos vol snoepgoed door de gangen rolt. Of door de sprankelende ogen van Ann, die zoveel monochromatisch licht geven dat zij geen donkere kamer binnen mag.

En nu hun licht gaat wijken, doorvaart ons bij de gedachte aan het nakend duister ene rilling. Vanuit Mordor rukt het Duister op, Mordor, waar de schimmen zijn…

Maar, zover zijn we dus nog niet! En daarom, om juist het grootse en heilige gebeuren van de zomerzonnewende passend te vieren ter ere van onze twee dames willen wij, net als onze voorouders dit doen met eten, drinken en zingen.

Inderdaad, ter gelegenheid van het feest van Sint-Jan, de gekerstende variant van het heidense zomerzonnewende-feest, werden vreugdevuren ontstoken waarrond gedanst werd. Ik zie ons dat hier niet zo snel doen, een vreugedevuur ontsteken, de Grieken hebben iets met (of tegen) vuur. Daarom dus en derhalve : een lied!

Twee PA-tamboers

Twee PA-tamboers
Die kwamen uit analyse
Van je rombomwatmaalikerom
Die kwamen uit analyse rombom

Een van de twee die wou
Graag op pensioen
Van je rombomwatmaalikerom

Die wou graag op pensioen rombom

De andere van die twee
Die wou graag naar ’t Oosten
Van je rombomwatmaalikerom
Die wou graag naar het Oosten rombom

Wat moesten ze doen,
Ze gingen het Marc vragen
Van je rombomwatmaalikerom
Ze gingen het Marc vragen rombom

Zeg, beste Marc,
Mag ik het schip verlaten
Van je rombomwatmaalikerom
Mag ik het schip verlaten rombom

Zeg, jongedames,
Hoe moet het zonder jullie
Van je rombomwatmaalikerom
Hoe moet het zonderjullierombom

Ach, beste Marc,
Dat moet je aan HR vragen
Van je rombomwatmaalikerom
Dat moet je aan HR vragenrombom

Ik met mijne Jos,
En ik met mijne Yves
Van je rombomwatmaalikerom
Wij trekken de wijde wereld in

Geplaatst door Magonia 22:51 Gearchiveerd in België Tagged preparation Reacties (0)

Neen, dit zijn echt geen oordopjes!!!

Iedereen moet leren

sunny 20 °C

Gelukkig is Ann zo verstandig geweest om lijstjes aan te leggen met TO DO's. Soms lach ik haar er wel eens mee uit, maar ik moet toegeven dat ik blij ben dat ze ze maakt, want ik zou zaterdagnacht 6 september ongetwijfeld in paniek wakker schieten (alsof ik die nacht sowieso een oog zal dicht doen ;-) en tot het besef komen dat ik nog snel mijn visum voor Mongolië moet regelen.

Zaterdag trokken we naar de stad van Rubens, Van Dijck en Tuymans (weliswaar alleen bekend als hij in een museum hangt en niet tegen de gevel van den boerentoren) om de laatste reisspeeltjes aan te kopen:

plastuiten (hopelijk vinden wij ze sneller dan de winkeldame)
slaapmasker (wherever I lay my head ...)
klein rugzakje (om onze poes in te steken tijdens het transport ;-)
buideltasje (niks gevonden waarmee ik niet te dik sta, kan aan mij liggen natuurlijk)
en ...

oordopjes.

Het leek zo gemakkelijk. Een zacht dopje dat je tijdens de nachtelijke uurtjes afgesloten houdt van ronddwalende roedels, luid smakkende Chinezen of televisieverslaafde nachtbrakers. De lokale vestiging van de kampeerder had tijdens het weekend blijkbaar een jobstudente ingeschakeld die nog niet op de hoogte was van alle materiaal dat een doorwinterde trekker tot haar/zijn beschikking heeft, want ze kwam trots terug met ... pluggen voor een luchtmatras. Ach ja, het effect zal wellicht hetzelfde zijn, maar toch besloten we voor een zachtere versie te opteren.

plug.jpg

Als je reist, is je leven opeens heel helder. Alles is teruggebracht tot de vraag wat ga ik vandaag doen. Ik vind dit heel overzichtelijk. (Carolijn Visser)

Geplaatst door Magonia 10:08 Gearchiveerd in België Tagged preparation Reacties (0)

(Berichten 1 - 2 uit 2) Pagina [1]